ارتباط با والدین از منظر دینی

 

 اهمیت نیکی به والدین بر هیچ مسلمانی پوشیده نیست.

نیکی به والدین مهمترین تکلیف الهی تلقی می شود. به گونه ای که بعد از توحید از آن یاد می کنند. در قرآن کریم و احادیث  اسلامی نیز احسان به والدین بسیار سفارش شده و نگاه رحمت به والدین، پاداش حج مقبول دارد. رضایت آن دو، رضای الهی است و خشم آنان خشم خداست. شکرگزاری در برابر پدر و مادر در قرآن مجید در ردیف شکرگزاری در برابر نعمتهای خدا قرار داده شده چنان که در سوره لقمان آیه ۱۴ می خوانیم: مرا و پدر و مادرت را شکر کن..  

 

احسان به پدر و مادر عمر شخص را طولانی  می کند و سبب می شود که فرزندان او هم به وی احسان کنند. امام رضا علیه السلام  بر رفتار پسندیده با پدر و مادر توصیه فرموده و نکاتی را بیان فردوده اند که می تواند چراغ راه ما باشد. ایشان می فرمایند :نیکی به پدر و مادر اگر چه مشرک باشند واجب است ولی محدوده اطاعت از پدرو مادر تا جایی است که اطاعت آنها معصیت خدا نباشد. امام رضا علیه السلام حرمت نافرمانی پدر و مادر را از این جهت برشمرده است که موجب از دست دادن توفیق طاعت خداوند عزوجل و بی احترامی به پدر و مادر و ناسپاسی نعمت و از بین رفتن شکر و سپاسگزاری و کم شدن نسل و قطع شدن آن می شود؛ زیرا نافرمانی والدین سبب می گردد که به پدر و مادر احترام گذاشته نشود، حقّ و حقوق آنها شناخته نشود، پیوندهای خویشاوندی قطع گردد، پدر و مادر به داشتن فرزند بی رغبت شوند و به علت نیکی نکردن و فرمان نبردن فرزند از پدر و مادر، آنان نیز کار تربیت او را رها سازند.

 

امام رضا(ع) در بیان احسان و نیکی به مادر می فرماید: "بدان که حق مادر، لازم ترین حقوق و واجب ترین آنها است؛ زیرا او (بار سنگین فرزند خویش را) تحمل و جابجا کرد؛ به گونه ای که هیچ کس حاضر نیست دیگری را این گونه به دوش بکشد. مادر (کودک خویش) را با چشم و گوش و همه وجودش، نگهداری کرد و بدین کار شادمان و خوشحال بود. پس (فرزند خویش را) علیرغم همه سختیهائی که وجود داشت، حمل نمود؛ آن سان که احدی تاب تحمل آنرا ندارد. او راضی است تا خود گرسنه بماند، اما فرزندش سیر باشد و خود تشنه بماند، ولی کودکش سیراب گردد و خود بی جامه باشد، اما فرزندش در جامه بسر برد و کودکش در زیر سایه قرار گیرد؛ در حالیکه خود او به زیر آفتاب است.

 

امام رضا (علیه السلام) در مورد احترام به پدر می فرماید: "باید از پدر اطاعت کنی و نسبت به او نیکویی نمایی و در برابرش تواضع و خضوع کرده و به بزرگی از او یاد کنی و مورد احترام خویش قرارش دهی و در محضرش آهسته سخن گویی؛ چرا که پدر اصل و ریشه ی فرزند است و فرزند بخشی از اوست. اگر پدر نبود، فرزند هم نبود.

 

همچنین ایشان می فرمایند: ای فرزندان! با قدرت و توانایی خداوند متعال، دارایی و موقعیت و جانتان را برای آنان به کار گیرید. به راستی که از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت می کنم که آن حضرت فرمود: خود و دارائیت به پدرت تعلق دارد.  بنابراین خود و ثروت خویش را فدای پدرت نما. (ای فرزندان!) در این دنیا با نیکی کردن به پدران، به خوبی در کنارشان باشید و پس از مرگ آنان با طلب بخشش و رحمت از خداوند، به یادشان باشید؛ چرا که از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده که فرمود: "هر کس به پدرش در حال حیات و زندگیش نیکی و احسان کند، ولی پس از مرگش او را از دعای خیر فراموش نماید، خداوند او را عاق و نافرمان می نامد. …"

 

 بی احترامی به پدر و مادر گناه بزرگی است که خداوند به راحتی از آن نمی گذرد و تا روز قیامت صبر نمی کند و فرزند خطاکار را سریع مجازات می نماید. پیامبر بزرگ مامحمد مصطفی (ص) در اهمیت این موضوع می فرماید: «کیفر سه گناه تا قیامت به تاخیر نمی افتد عاق پدر و مادر، ظلم و تجاوز به مردم و ناسپاسی در مقابل احسان و نیکی دیگران.»

 

امام رضا (ع) در بیانی جامع در مورد ارزش احترام به پدر می فرمایند: «خداوند متعال فرمان داده سه چیز همراه سه چیز دیگر انجام گیرد : اول ، به نماز همراه زکات فرمان داده است، پس کسی که نماز بخواند و زکات نپردازد نمازش نیز پذیرفته نمی‌شود. دوم، به سپاسگزاری از پدر و مادر فرمان داده است، پس کسی که از پدر و مادرش سپاسگزاری نکند، خدا را شکر نکرده است و سوم به تقوای الهی فرمان داده و به صله‌ی رحم، پس کسی که صله‌ی رحم انجام ندهد تقوای الهی را هم بجا نیاورده است.»

 

نیکی و احترام به پدر و مادر و راضی و خشنود نمودن آنان، آثار و فواید بسیار مهم و ارزنده و سعادت دنیوی و اخروی را در پی خواهد داشت .از جمله می توان به خشنودی خداوند و غفران الهی، طول عمر، فراوانی روزی، آسان شدن مرگ، و همنشینی با نیکان در بهشت را نام برد.

 

منبع: parstoday.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.