باورهای غلط یک کامل گرا

در مقاله ی "کامل گرایی و موفقیت" گفتیم که

کامل گرایی، نه تنها باعث موفقیت نمی شود، بلکه مانع آنست. اگر این مقاله را مطالعه نکرده اید، از اینجا بخوانید.

یک فرد کامل گرا، باورهایی دارد که بر اساس آنها تصمیمات کامل گرایی خویش را می گیرد. این باورها عبارتند از:

 

عالی و بی نقص بودن

فرد کامل گرا معتقد است که یا کاری را نباید انجام داد و یا کامل و بی نقص به انجام رساند.

از آنجاییکه این تصور، قبل از انجام کار نیز در ذهن فرد کامل گرا وجود دارد، نوعی ترس و اضطراب را در او بوجود می آورد که مانع از شروع کار می شود. او می داند که در طی کار، بخاطر استانداردهای بالای خود، بسیار اذیت خواهد شد و رنج بیش از اندازه و خارج از قاعده ای را به خود تحمیل خواهد کرد.

بزرگترین عیب این دیدگاه اینست که بسیاری از ایده ها را در نطفه، خفه خواهد کرد و مانع از به ظهور رسیدن آن می شود.

مهیا شدن مقدمات

انتظار فرد کامل گرا اینست که بایستی تمام مقدماتی که به تصور می رسد، مهیا شود تا اوکار را شروع نماید. چنین منطقی لازم می داند که دیگران نیز بخش عمده ای از مراحل بسترسازی را فراهم نمایند.

کامل گرا، مسؤولیت تهیه ی مقدمات را به دوش نمی گیرد و تنها قادر است لیستی از مقدمات کار را برشمرد.

او بادی به غبغب می دهد و با غرور می گوید که تا این مقدمات نباشد، نمی توان کاری کرد. در حالی که در حال پوشش دادن ناتوانی خود با رنگ و لعابی زیباست.

تکمیل بودن پروژه

تصور کامل گرایی، جنبه های زیادی از رفتار را در برمی گیرد. او هیچ پروژه ای را رونمایی نمی کند تا زمانی که آخرین پیچ هایش نیز نصب شود. به تصور فرد کامل گرا، کاری که انجام می گیرد، بایستی کاملاً تکمیل و بی نقص باشد تا بتواند به ظهور و بروز برسد.

البته در برخی از کارهای بسیار حساس، شرط عقل است که پروژه به انتها برسد تا ارائه گردد، اما در بیشتر موارد، می توان خیلی زودتر، کار را ارائه کرد و سپس در مراحل استفاده، جزئیات و نواقص را شناسایی و برطرف نمود.

عالی بودن همه چیز

او هرگز نمی تواند تصور کند که نقص و ایرادی هر چند کوچک در محیط وجود داشته باشد. از نظر او، تا جزئیات هر چیز کامل و عالی نباشد، نمی توان آسوده خاطر شد.

مسلم است که این باور، رنج فراوانی را به فرد کامل گرا و بیشتر از آن، به اطرافیان او تحمیل خواهد کرد و زندگی را برای همه ی آنان زجر آور خواهد ساخت.

زمان مناسب

منتظر زمان ایده آل شدن نیز یکی دیگر از جنبه های رفتاری فرد کامل گراست. او همواره منتظر است تا بهترین زمان فرا برسد و موقعیت مناسب پیدا شود و از آنجاییکه این بهترین شرایط و موقعیت، تعریف خاص و مشخصی ندارد، فرا رسیدن آن نیز تقریباً غیر ممکن است.

اگر از فرد کامل گرا بپرسید که چرا فلان تصمیمت را عملی نمی کنی یا چرا فلان کارت هنوز آغاز نشده است، در پاسخ به شما، ژست شیکی به خود می گیرد و با اطمینان می گوید که هنوز وقتش فرا نرسیده و شرایط مهیا نیست.

با این دیدگاه، بسیاری از ایده های فرد کامل گرا، در مرحله ی ایده باقی می ماند و به هرگز به ظهور نمی رسد، حتی با کوچکترین قدم و حرکت.

مارک تواین می گوید: ۲۰ سال بعد، بابت کارهایی که نکرده ای بیشتر افسوس می خوری تا بابت کارهایی که کرده ای.

کامل شدن

جنبه ی دیگر تفکرات و باورهای فرد کامل گرا اینست که برای شروع یک اقدام، خود نیز بایستی به تکامل برسد و بی نقص باشد.

این باور از آنجایی ناشی می شود که افراد موفق و تأثیر گذار، همواره پر از استعداد و مهارت دیده می شوند و به نظر کامل می آیند. در حالی که هر کدام از آنها، ممکن است به درجه ی تکامل بالایی رسیده باشند، اما هیچکدام، در شروع کار نیز اینگونه نبوده اند و مراحل تکامل را پله پله طی کرده اند و هر روز بهتر و کامل تر شده اند.

اگر باور افراد موفق هم این بود که ابتدا به تمام مهارتها دست یابند و از نظر روحی و جسمی به نهایت تکامل برسند و بعد اقدام کنند، هیچیک در جایگاه کنونی خویش نبودند.

 

برای مشاهده توضیحات دوره شگفت انگیز "کمال گرایی"

و قدم برداشتن در مسیر تضمینی موفقیت، 

روی آیکن زیر کلیک کنید:

رسیدن به هدف

تنها دغدغه ی افراد کامل گرا، رسیدن به هدف است و هیچ اندیشه ی دیگری در قاموس آنها، جایی ندارد. آنها به حدی به این موضوع اهمیت می دهند که از سایر جنبه های زندگی باز می مانند. چنین شخصی در هر لحظه از زندگی در این فکر است که آیا در حال نزدیک شدن به هدف است یا خیر؟

اگر احساس کند در حال انجام کاریست که او را به هدف نزدیکتر نمی کند، آشفته خاطر می گردد و سعی می کند از آن شرایط بیرون آید و به کاری مشغول شود که در راستای رسیدن به هدف است.

در واقع، جنبه ای از رفتار فرد کامل گرا مردود است که او را در استفاده از لحظات زندگی، ناتوان و بی توجه می کند. روزی به خود می آید و می بیند که گذر عمر را درک نکرده است و چیزی از عمر گرانبهایش را به خاطر نمی آورد، چرا که عمری در حال دویدن و انتظار برای رسیدن بود.

زندگی کردن، یعنی استفاده از لحظه به لحظه ی آن و اگر عاملی باعث غفلت از زمان حال شود، آنرا بی ارزش ساخته است.

همه یا هیچ

اما کامل گرایی در همین موارد به اتمام نمی رسد. کامل گرایی بیماری مهلکی ست که جنبه های بسیاری از زندگی شخص را تحت تأثیر قرار می دهد.

فرد کامل گرا، معتقد است که بایستی به تمام جنبه های موضوع مورد نظر دست یابد، در غیر اینصورت تلاش کردن ارزش ندارد. او اگر بداند که به همه ی جنبه های هدفش نمی رسد، برای آن هدف تلاش نمی کند.

به عبارت دیگر، باور و انتظار کامل گرا اینست که یا بایستی به همه چیز برسد و یا به هیچ. این انتظار صفر و یکی، او را از تجربه ی بسیاری از موقعیت ها و مواهب، دور می کند.

امیر احمدی

برای مشاهده توضیحات دوره شگفت انگیز "کمال گرایی"

و قدم برداشتن در مسیر تضمینی موفقیت، 

روی آیکن زیر کلیک کنید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.