مدیریت ترس از سخنرانی (قسمت اول)

طبق بررسی های صورت گرفته، صحبت کردن در جمع، برای ۵۴ درصد از آدمها، ترسناک تر از مرگ است.

این در حالیست که ما در موقعیت های مختلف نیازمند صحبت کردن در جمع های کوچک و بزرگ هستیم و اگر از این کار ترس داشته باشیم، فرصتهای بزرگی را در زندگی از دست می دهیم.

 

عوارض ترس در بدن

همانطور که در مقاله ی "ترس چیست" توضیح داده شده، ترسیدن باعث ترشح هورمون آدرنالین در خون شده و عوارضی مثل بالا رفتن ضربان قلب، خشک شدن دهان، تعرق کف دست، تاری دید و رهایی ادرار را باعث می شود. برای مطالعه ی بیشتر، لطفا این مقاله را از اینجا بخوانید.

چرا ترس؟

در این مقاله اشاره شده است که ما برای دور شدن از خطر و بصورت کلی، برای حفظ جان، می ترسیم.

هر آنچه از نظر مغز ما یک خطر محسوب شود، باعث ترسیدن ما می شود و عوارض ذکر شده را بوجود می آورد و این، یادگاری از نیاکان غارنشین ماست که برای حفظ بقا، یا مبارزه می کردند و یا پا به فرار می گذاشتند و لازمه ی هر دوی این حالتها اینست که چنین عوارضی بر بدن حاکم شود تا بدن بتواند با بالاترین راندمان عمل کند.

احساس خطر

گفتیم که هنگامی می ترسیم که مغز ما احساس خطر کند. سؤال اینست که چه زمانی مغز ما احساس خطر می کند؟

اگر پاسخ شما این باشد که هر آنچه برای جان ما خطرناک است، باعث ترس ما می شود، اشتباه کرده اید. زیرا آتش یکی از خطرناک ترین و در دسترس ترین عوامل تهدید کننده ی جان ماست، اما ما از آتش نمی ترسیم.

آمارها نشان می دهد هر روز بطور میانگین، ۴۳ نفر در کشور در اثر تصادف، جان خود را از دست می دهند، اما ما با دیدن یک خودرو نمی ترسیم. دلیل آن چیست؟ آیا مغز ما اشتباه می کند؟

خیر، واقعیت اینست که مغز ما از چیزی که شناخت کافی نسبت به آن دارد، نمی ترسد و در مقابل، هر آنچه از نظر مغز ما ناشناخته باشد، یک خطر بالقوه محسوب می شود.

ما از هر آنچه که شناخت کافی نداشته باشیم، می ترسیم و این یک اعلام وضعیت قرمز از طرف مغز ماست تا به حفظ بقای ما کمک کند.

هر چه دنیای ناشناخته های ما بزرگتر باشد، ترسهای ما نیز بیشتر است و اگر تصمیم داریم از چیزی نترسیم، بایستی نسبت به آن شناخت و درک کافی بدست آوریم. برای مطالعه ی بیشتر در این زمینه می توانید این مقاله را بخوانید.

ناشناخته های ما در سخنرانی

هنگام تصمیم برای صحبت کردن در جمع، ترسهای ما که همان ناشناخته های ما در این رابطه است، در سه دسته ی کلی تقسیم بندی می گردد:

  1. قضاوت های دیگران
  2. موقعیت های مخاطره آمیز
  3. اتفاقات ناگهانی

قضاوت دیگران

وقتی صحبت می کنیم، از اینکه مخاطبین ما چه قضاوتی در مورد ما دارند، ناآگاهیم و به همین خاطر دچار نگرانی و دلهره می شویم. ما می ترسیم که آیا حرفهای ما برای آنها مفید و شنیدنی هست یا خیر. ما نگرانیم که آیا در مورد ما فکر بدی می کنند؟

ما می ترسیم که نکند وقت آنها را تلف کنیم و نکند در آخر ناراضی باشند. ما نگرانیم که آیا این صحبتها می تواند به کار آنها آید. آیا آنها علاقه ای به شنیدن صحبت های ما دارند یا خیر؟

موقعیت مخاطره آمیز

موقعیت مخاطره آمیز، شرایط جدیدی ست که ما قبلاً در آن نبوده ایم و نسبت به آن شناخت کافی نداریم و از این رو احساس خطر می کنیم.

مواجهه با مخاطبان

یکی از مهمترین موقعیت های مخاطره آمیز در سخنرانی، مواجه شدن با مخاطبانی ست که قبلاً آنها را ندیده اید. مغز ما، افرادی که نمی شناسیم را به عنوان یک خطر در نظر می گیرد، در حالی که قرار است با آنها تعامل داشته باشیم.

هر چه تعداد این افراد بیشتر باشد و همگی نگاهشان به سوی ما باشد، ترس آورتر است.

مغز از خود می پرسد که چگونه می تواند اینهمه آدم را راضی کند و از این رو، قرار گرفتن در چنین موقعیتی را مخاطره آمیز می پندارد.

یکی از نگرانی های فرد اینست که اگر سؤالی بپرسند که جواب آنرا ندانم، چه باید بکنم و چطور از زیر بار این فشار خارج شوم؟

حالت بعدی زمانی ست که یکی از مخاطبان برخورد تندی نماید. مغز تمام این حالتها را از قبل پیش بینی می کند و چون نسبت به مدیریت آن ناآگاه و ناتوان است، شروع به ترسیدن می کند، زیرا شأن و شخصیت خود را در معرض آسیب می بیند.

غلبه بر ترس ها

اگر نسبت به مخاطبان شناخت اجمالی بدست آوریم، ترسهای مواجهه با مخاطبان بسیار کمتر خواهد شد.

با دانستن اینکه مخاطبان ما از چه قشری هستند، در چه محدوده ی سنی قرار دارند و کسب و کارشان چیست، قادر خواهیم بود با زبان آنها همراه شویم و مطابق با شرایط آنان سخنرانی خود را ارائه نماییم.

در این صورت، شاهد موارد نگران کننده ای نخواهیم بود و در صورت بروز چنین مواردی نیز، در خواهیم یافت که اصطلاحاً مشکل از کجا آب می خورد.

سایر ترسهای ما در رابطه با "قرار گیری در موقعیت های مخاطره آمیز" عبارتست از "قرار گرفتن در فضای جدید"، که در این مقاله به آن پرداخته شده است.

امیر احمدی

 

 

می خواهم برای تقویت مهارت "فن بیان و سخنوری" خود، در یک دوره حرفه ای آنلاین شرکت کنم. (از اینجا وارد شوید)

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.